พระไตรปิฎก

แต่ก่อน ข้าพเจ้าเป็นคนเข็ญใจ เป็นหม้ายไร้ บุตร ปราศจากญาติมิตร ไม่ได้ความบริบูรณ์แห่ง อาหารและผ้า ถือภาชนะและท่อนไม่เที่ยวขอทาน จาก ครอบครัวหนึ่งไปสู่ครอบครัวหนึ่ง ถูกความหนาว ความร้อนเบียดเบียน เที่ยวขอทานอยู่ถึง ๗ ปี. ต่อมา ภายหลัง ข้าพเจ้าได้พบพระปฏาจาราเถรี ภิกษุณีผู้ได้ ข้าวน้ำอยู่เป็นปกติ จึงเข้าไปบอก ขอบรรพชาไม่มี เรือน. ท่านพระปฏาจาราเถรีนั้น กรุณาข้าพเจ้า ให้ ข้าพเจ้าได้บรรพชา ต่อนั้น ก็สั่งสอนข้าพเจ้า ประ- กอบข้าพเจ้าไว้ในประโยชน์อย่างยิ่ง. ข้าพเจ้าฟังคำของท่านแล้ว ได้กระทำตามที่ท่าน สอน โอวาทของพระแม่เจ้าไม่เป็นโมฆะ เปล่าประ- โยชน์ ข้าพเจ้ามีวิชชา ๓ ไม่มีอาสวะ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทุคฺคตา ได้แก่ยากจน. บทว่า ปุเร ได้แก่ ก่อนแต่บวช. จริงอยู่ เวลาบวชแล้ว นับตั้งแต่นั้นมา บุคคลในพระ- ศาสนานี้ ใคร ๆ ไม่ควรพูดว่าเป็นคนมั่งมี หรือยากจน แต่พระเถรีนี้มั่งมี ด้วยคุณทั้งหลาย ด้วยเหตุนั้น พระเถรีจึงว่า ทุคฺคตาหํ ปุเร อาสึ. ใน บทว่า วิธวา สามีเขาเรียกว่า ธว ชื่อว่า วิธวา เพราะไม่มีสามีนั้น อธิบาย ว่า สามีตาย [หม้าย]. บทว่า อปุตฺติกา ได้แก่ เว้นจากบุตร. บทว่า วินา มิตฺเตหิ าตีหิ ได้แก่ เสื่อมคือปราศจากมิตรและพวกพ้อง. บทว่า ภตฺต-