Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 257

เล่ม มมร. 54 หน้า 257 ข้อ 456
ได้เสด็จอุบัติขึ้นแล้วครั้งนั้น ข้าพเจ้าเกิดในตระกูล อำมาตย์ ซึ่งสมบูรณ์ด้วยเครื่องอุปการะทุกสิ่ง มั่งคั่ง รุ่งเรือง ร่ำรวย ในกรุงหังสวดี บางครั้งข้าพเจ้า พร้อมด้วยบิดานำหน้าหมู่ทาสีมีบริวารมาก เข้าไปเฝ้า พระนราสภพระองค์นั้น ได้เห็นพระชินพุทธเจ้า ผู้ปานดังท้าววาสวะ ยังฝนคือธรรมให้ตกอยู่ เป็น ไม่มีอาสวะเกลื่อนกล่นไปด้วยระเบียบแห่งรัศมี เช่น กับดวงอาทิตย์ในสรทกาลแล้ว ทำจิตให้เลื่อมใส และ สดับสุภาษิตของพระองค์ เห็นพระผู้นำนรชนทรง สถาปนานางภิกษุณีผู้เป็นพระมาตุจฉาไว้ในตำแหน่ง เอตทัคคะ จึงถวายปัจจัยเป็นอันมากเป็นมหาทานแด่ พระผู้เลิศกว่านรชนผู้คงที่พระองค์นั้น พร้อมทั้งพระ สงฆ์ตลอด ๗ วัน แล้วได้หมอบลงแทบพระบาทมุ่ง ปรารถนาตำแหน่งนั้น. ลำดับนั้น พระผู้เป็นฤาษี พระองค์ที่ ๗ ได้ตรัสในบริษัทใหญ่ว่า สตรีใดได้นิมนต์ พระผู้นำโลกพร้อมด้วยพระสงฆ์ ให้ฉันตลอด ๗ วัน เราจักพยากรณีสตรีนั้น ท่านทั้งหลายจงฟังเรากล่าวไว้ ให้ดี ในแสนกัปนับแต่กัปนี้ไป พระศาสดาพระนาม ว่าโคดม ซึ่งทรงสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราชจัก เป็นศาสดาในโลก สตรีผู้นั้น จักได้เป็นธรรมทายาท ของพระศาสดาพระองค์นั้น จักเป็นโอรสอันธรรม- นิรมิต จักได้เป็นสาวิกาของพระศาสดามีนามว่าโคตมี จักได้เป็นพระมาตุจฉาบำรุงเลี้ยงชีวิตของพระพุทธเจ้า พระองค์นั้น จักได้ความเป็นเลิศของภิกษุณีทั้งหลาย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka