พระไตรปิฎก

มารถามขู่พระเถรีว่า ท่านเข้าไปยังต้นไม้ที่มีดอกบานถึงยอด ยืนอยู่ แต่ผู้เดียวที่โคนไม้ แม้เพื่อนไร ๆ ของท่านก็ไม่มีเลย ท่านไม่กลัวความสามหาวของพวกนักเลงเจ้าชู้หรือ. พระเถรีตอบว่า ต่อให้นักเลงเจ้าชู้นับแสนเช่นนี้มารุมล้อม ขน ของเราก็ไม่หวั่นไหว ดูก่อนมาร ท่านผู้เดียวจักทำ อะไรเราได้. เราหายตัวได้นะ เข้าท้องท่านก็ได้ ยินอยู่หว่าง คิ้วท่านก็ได้ ท่านไม่เห็นเราดอก เพราะเราชำนาญใน จิต อบรมอิทธิบาทดีแล้ว อภิญญา ๖ เราก็ทำให้แจ้ง แล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราก็ทำเสร็จแล้ว. ถามทั้งหลาย เปรียบด้วยหอกและหลาว เป็น เครื่องบีบคั้นขันธ์ทั้งหลาย ท่านเอ่ยถึงความยินดีใน ก้านอันใด บัดนี้เราไม่มีความยินดีอันนั้น ความเพลิด เพลินในกามทั้งปวงเราขจัดเสียแล้ว กองแห่งความมืด [อวิชชา] เราก็ทำลายเสียแล้ว ดูก่อนมารผู้มีบาป ท่าน จงรู้ไว้เถิด ดูก่อนมารผู้กระทำที่สุด ถึงตัวท่านเรา ก็ขจัดเสียแล้ว. จบ อุบลวรรณาเถรีคาถา จบ ทวาทสกนิบาต