พระไตรปิฎก

เมื่อบวชบำเพ็ญเพียรบรรลุพระอรหัตแล้ว พระสุนทรีเถรี จึงขอ อนุญาตอุปัชฌายะว่า ข้าแต่แม่เจ้า ข้าพเจ้าเมื่อเป็นสิกขมานาก็ชำระ ทิพยจักษุได้แล้ว ข้าพเจ้าระลึกรู้ขันธ์ที่เคยอาศัยอยู่ แต่ก่อนได้แล้ว. ข้าแต่พระเถรีผู้มีกัลยาณธรรม ผู้งามเอง และผู้ ทำหมู่ให้งามข้าพเจ้าอาศัยท่านแม่เจ้าค่ะ วิชชา ๓ ก็ บรรลุแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าก็ทำเสร็จแล้ว. ข้าแต่แม่เจ้า โปรดอนุญาตเถิดเจ้าค่ะ ข้าพเจ้า ประสงค์จะไปกรุงสาวัตถี จักบรรลือสีหนาท ใน สำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด. พระสุนทรเถรีได้รับอนุญาตแล้วเข้าไปพระเชตวันวิหาร พบ พระศาสดาประทับนั่งอยู่ จึงกล่าวคาถาเป็นอุทานว่า. ดูก่อนสุนทรี เจ้าจงพิศดูพระศาสดาผู้มีพระฉวี- วรรณปานทอง ผู้ทรงฝึกพวกคนที่ใคร ๆ ฝึกไม่ได้ ผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ. ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ขอโปรดทรงดูสุนทรี ผู้กำลังเดินมา ผู้หลุดพ้นโดยประการทั้งปวง ผู้ไม่มี กิเลสแลทุกข์ ปราศจากราคะไม่หอบทุกข์ไว้ ทำกิจ เสร็จแล้ว ไม่มีอาสวะ. ข้าแต่พระผู้ทรงมีเพียรยิ่งใหญ่ สุนทรีออกจาก กรุงพาราณสีมาเฝ้าพระองค์ เป็นสาวิกาของพระองค์ ขอถวายบังคมพระยุคลบาทพระเจ้าข้า.