พระไตรปิฎก

เพราะว่า สติของข้าพเจ้ามั่นคงไม่ว่าในการด่า และการไหว้ และในสุขและทุกข์ เพราะรู้ว่าสังขต- สังขารที่ปัจจัยปรุงแต่งเป็นอสุภะไม่งาม ใจข้าพเจ้า จึงไม่ติดอยู่ในอารมณ์ทั้งปวงเลยทีเดียว ข้าพเจ้านั้นเป็นสาวิกาของพระสุคต ดำเนินไป ด้วยยาน คือมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ ถอนกิเลส ดุจลุกศรเสียแล้ว ไม่มีอาสวะ ยินดีอยู่แต่ในเรือนว่าง. รูปเขียน ที่ช่างบรรจงเขียนไว้สวยงาม หรือ รูปไม้ รูปใบลาน ที่เขาผูกด้วยด้าย และติดไว้ด้วย ตะปู ทำท่ารำต่าง ๆ ข้าพเจ้าเห็นมาแล้ว เมื่อรูปนั้น ถูกรื้อออก ปลดด้ายและตะปูออก ก็บกพร่อง [ไม่เป็น รูป] กระจัดกระจายออกเป็นชิ้น ๆ ก็ไม่พึงได้สภาพ ที่ชื่อว่ารูป บุคคลจะพึงตั้งใจไว้ในรูปนั้นไปทำไม. ร่างกายนี้ก็เปรียบด้วยรูปนั้น เว้นจากธรรม เหล่านั้นเสียก็เป็นไปไม่ได้ แม้ร่างกายเว้นจากธรรม ทั้งหลาย ก็เป็นไปมิได้ บุคคลจะพึงตั้งใจไว้ในรูป นั้นไปทำไม. บุคคลพึงดูรูปจิตรกรรม ที่จิตรกรระบายด้วย หรดาล ทำไว้ที่ฝาผนัง ในจิตรกรรมนั้น ท่านก็ยังเห็น วิปริต สัญญาความสำคัญว่ามนุษย์ ไร้ประโยชน์ จริง ๆ. ดูก่อนคนตาบอด ท่านยังจะเข้าไปใกล้ร่างที่ว่าง เปล่า เหมือนพยับแดดที่ปรากฏต่อหน้า โดยอาการ