Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 463

เล่ม มมร. 54 หน้า 463 ข้อ 473
ข้าพเจ้าเลี้ยงดูด้วยข้าวน้ำและของเคี้ยวที่จัดไว้ใน เรือนให้อิ่มหนำสำราญแล้ว จึงเรียนท่านว่า พระแม่ เจ้า ข้าพเจ้าประสงค์จะบวชเจ้าข้า. ลำดับนั้น บิดาพูดกะข้าพเจ้าว่า ลูกเอ๋ย ลูกจง ประพฤติธรรมในเรือนนี้ก็แล้วกัน จงเลี้ยงดูสมณ- พราหมณ์ ด้วยข้าวน้ำไปเถิด. ขณะนั้น ข้าพเจ้าร้องไห้ประคองมือ ประนม พูดกับบิดาว่า ความจริง ลูกก็ทำบาปมามากแล้ว ลูก จักชำระบาปนั้นให้เสร็จไปเสียที. บิดาจึงอวยพรข้าพเจ้าว่า ลูกจงบรรลุโพธิญาณ ธรรมอันเลิศ และได้พระนิพพาน ที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ประเสริฐสุดแห่งสัตว์สองเท้า ทรงกระทำให้แจ้ง แล้วเถิด. ข้าพเจ้ากราบบิดามารดา และหมู่ญาติทุกคน บวชได้ ๗ วัน ก็บรรลุวิชชา ๓ ข้าพเจ้ารู้ระลึกชาติ ได้ ๗ ชาติ จะบอกกรรมที่มีวิบากอย่างนี้แก่แม่เจ้า ขอแม่เจ้า โปรดมีใจเป็นหนึ่ง ฟังวิบากกรรมนั้นเถิด. ในนครชื่อว่า เอรกัจฉะ ข้าพเจ้าเป็นช่างทอง มีทรัพย์มาก มัวมาในวัยหนุ่ม ทำชู้กับภริยาผู้อื่น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka