Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 489

เล่ม มมร. 54 หน้า 489 ข้อ 474
กามทั้งหลายมีทุกข์มากดังกล่าวมานี้ บัณฑิตทั้ง หลายจึงกล่าวว่าทำอันตราย เชิญเสด็จกลับไปเสียเถิด หม่อมฉันไม่พิศวาสในความมีโชคของพระองค์ดอก เพคะ. เมื่อไฟกำลังไหม้ศีรษะของหม่อมฉันอยู่ คนอื่น จะช่วยอะไรหม่อมฉันได้ เมื่อชรามรณะติดตามอยู่ ก็ ควรพยายามทำลายชรามรณะนั้นเสีย. ข้าพระองค์เห็นพระชนกชนนี และพระเจ้าอนิก- รัตตะเสด็จยังไม่ทันถึงพระทวาร ก็ประทับนั่งที่พื้นดิน ทรงพระกันแสง จึงกราบทูลดังนี้ว่า สังสารวัฏ ย่อมยืด ยาวสำหรับ พวกคนเขลา ที่ร้องไห้บ่อย ๆ เพราะบิดา ตาย พี่ชายถูกฆ่า เพราะตัวเองถูกฆ่า ในสังสารวัฏ ที่มีเงื่อนต้นเงื่อนปลายตามไปไม่รู้แล้ว. โปรดทรงระลึกถึงสังสารวัฏ ที่ประกอบด้วย นาตา น้ำนม และน้ำเลือด โดยความเป็นสังสารวัฏ ที่มีเงื่อนต้นเงื่อนปลาย ที่ตามไปไม่รู้แล้ว โปรดทรง ระลึกถึงกองกระดูกทั้งหลาย ของเหล่าสัตว์ที่ท่องเที่ยว อยู่. โปรดทรงระลึกถึงมหาสมุทรทั้ง ๔ ในน้ำตา น้ำ นมและน้ำเลือด ที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงน้อมนำมา เปรียบเทียบ โปรดทรงระลึกถึงกองกระดูกทั้งหลาย ในกัปหนึ่งที่เทียบเท่าภูเขาวิปุลบรรพต. โปรดระลึกถึงแผ่นดินชมพูทวีป ที่พระผู้มีพระ- ภาคเจ้าทรงนำมาเปรียบเทียบสังสารวัฏ ของสัตว์ที่ท่อง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka