Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 54 หน้าที่ 497

เล่ม มมร. 54 หน้า 497 ข้อ 474
ท้าวเธอมีพระราชธิดา ๗ พระองค์ พระราชธิดา เหล่านั้นเสวยสุข ยินดีในการบำรุงพระพุทธเจ้า พากัน ประพฤติพรหมจรรย์. ข้าพเจ้าเป็นสหายของพระราชธิดาเหล่านั้น ตั้ง อยู่ในศีล ถวายทานทั้งหลายด้วยความเคารพ ประพฤติ วัตรถูกต้องในการครองเรือน. ด้วยกรรมที่ทำมาดีและด้วยการตั้งใจชอบ ข้าพ- เจ้าละกายมนุษย์แล้ว ก็เขาถึงสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ จุติ จากดาวดึงส์ ก็เข้าถึงสวรรค์ชั้นยามา จากชั้นยามาก็ เข้าถึงชั้นดุสิต จากดุสิต ก็เข้าถึงสวรรค์ชั้นนิมมานรดี จากนิมมานรดี ก็เข้าถึงสวรรค์ชั้นปรนิมมิตวสวัตดี. ข้าพเจ้าพรั่งพร้อมด้วยบุญกรรม เกิดในภพใด ๆ ก็ครองความเป็นอัครมเหสี ของพระราชาทั้งหลายใน ภพนั้น ๆ จุติจากภพนั้น ๆ แล้ว ในอัตภาพเป็นมนุษย์ ก็ ครองความเป็นอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ และ ของพระเจ้ามณฑลประเทศ. ข้าพเจ้าเสวยสมบัติในเทวดาและมนุษย์ มีสุข ในภพทุกภพ ท่องเที่ยวไปในชาติเป็นอันมาก. นั้นเป็นเหตุ นั้นเป็นแดนเกิด นั้นเป็นมูล นั้น เป็นความอดทนในการเพ่งธรรมในพระศาสนา นั้นเป็น ที่รวมบุญครั้งแรก นั้นเป็นความดับทุกข์สำหรับข้าพ- เจ้าผู้ยินดีในธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka