พระไตรปิฎก

มารดาบิดามิได้เป็นที่เกลียดชังของเรา ทั้งยศ ใหญ่เราก็มิได้เกลียดชัง แต่พระสัพพัญญุตญาณเป็นที่ รักของเรา เพราะฉะนั้นเราจึงอธิษฐานวัตร ดังนี้. จัดเป็นปรมัตถบารมี. เมตตาบารมีของพระโพธิสัตว์ผู้ไม่เหลียวแลแม้แต่ชีวิต ยังคงมีเมตตาอยู่ ในเอกราชชาดก อย่างนี้ว่า ใคร ๆ ก็ทำให้เราสะดุ้งไม่ได้ ทั้งเรา มิได้หวาด ต่อใคร ๆ เราไม่แข็งกระด้างเพราะกำลังเมตตา จึง ยินดีอยู่ในป่าเขาทุกเมื่อ ดังนี้. จัดเป็นปรมัตถบารมี. อุเบกขาบารมีของพระโพธิสัตว์ ผู้ไม่ประพฤติล่วงอุเบกขา เมื่อพวก เด็กชาวบ้าน แม้จะก่อให้เกิดทุกข์และสุขด้วยการถ่มน้ำลายใส่เป็นต้นบ้าง ด้วย การนำดอกไม้และของหอมมาให้บ้าง ในโลมหังสชาดกอย่างนี้ว่า เราหนุนซากศพเหลือแต่กระดูกสำเร็จการนอน ในป่าช้า พวกเด็กต่างพากันกระโดดจากสนามวัวแล้ว แสดงรูปต่าง ๆ เป็นอันมาก ดังนี้. จัดเป็นปรมัตถบารมี. ความสังเขปในที่นี้มีเพียงเท่านี้. ส่วนโดยพิศดารพึงถือใจความนั้นจาก จริยาปิฎก. พระโพธิสัตว์บำเพ็ญบารมีอย่างนี้แล้ว ดำรงอยู่ในอัตภาพเป็น พระเวสสันดร กระทำบุญใหญ่ อันเป็นเหตุให้แผ่นดินใหญ่ไหวอย่างนี้ว่า