พระไตรปิฎก

อาเจียนอิ่มวันหนึ่ง ครั้งสุดท้ายในวันปรินิพพาน ได้ฉันของหวาน ๔ อย่างอิ่ม ด้วยอานุภาพของพระธรรมเสนาบดี ขึ้นชื่อว่า การ กระทำอันตรายแก่ลาภของผู้อื่น พึงทราบว่า มีโทษใหญ่หลวง อย่างนี้. ก็พระโพธิสัตว์ผู้เป็นอาจารย์ และมิตตพินทุกะในครั้งนั้น ก็ไปตามกรรม. พระบรมศาสดา ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระโลสก- ติสสเถระนั้น ได้กระทำความเป็นคนมีลาภน้อย และความเป็น ผู้ได้อริยธรรมให้แก่ตนด้วยตนเอง อย่างนี้แล ครั้นทรงนำพระ- ธรรมเทศนานี้มาแล้ว จึงทรงสืบอนุสนธิประชุมชาดกว่า มิตต- พินทุกะในกาลนั้น ได้มาเป็นพระโลสกติสสเถระในกาลนี้ อาจารย์ ทิศาปาโมกข์ในกาลนั้น คือเราตถาคตฉะนี้แล. จบ อรรถกถาโลสกชาดกที่ ๑