Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 57 หน้าที่ 150

เล่ม มมร. 57 หน้า 150 ข้อ 202
ถั่วเมล็ดเดียว เสื่อมแล้วจากถั่วเป็นอันมาก เพราะถั่วเมล็ดเดียว นั้น ฉันใด แม้พวกเราในบัดนี้ก็ฉันนั้น กำลังจะไปในที่อันเต็ม ไปด้วยซอกเขาและลำธารเป็นต้น โดยมิใช่กาลแสวงหาประโยชน์ เล็กน้อย แต่จักเสื่อมจากพาหนะช้าง พาหนะม้าเป็นต้นมากมาย และหมู่นักรบ เพราะฉะนั้นไม่ควรไปในเวลาอันมิใช่กาล. พระราชาสดับถ้อยคำของพระโพธิสัตว์นั้นแล้วเสด็จ กลับจากที่นั้น เข้าสู่พระนครพาราณสีทันที. แม้พวกโจรได้ ข่าวว่า พระราชาเสด็จออกจากพระนคร โดยพระประสงค์จะ ปราบปรามพวกโจร จึงพากันหนีออกจากชายแดน. แม้ในปัจจุบันพวกโจรได้ยินข่าวว่า พระราชากรุงโกศล เสด็จออก จึงพากันหนีไป. พระราชาสดับพระธรรมเทศนา ของพระศาสดาแล้ว เสด็จลุกจากที่ประทับถวายบังคมพระผู้- มีพระภาคเจ้า การทำประทักษิณ เสด็จกลับกรุงสาวัตถี. พระศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประชุม ชาดก. พระราชาในครั้งนั้นได้เป็นอานนท์ในครั้งนี้ ส่วนอำมาตย์ บัณฑิต คือเราตถาคตนี้แล. จบ อรรถกถากฬายมุฏฐิชาดกที่ ๖
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka