พระไตรปิฎก

๒. สังคามาวจรชาดก ว่าด้วยช้างเข้าสงคราม [๒๑๓] ดูก่อนกุญชร ท่านปรากฏว่า เป็นผู้เคย เข้าสู่สงคราม มีความแกล้วกล้า มีกำลังมาก เข้ามาใกล้เขื่อนประตูแล้ว เหตุไรจึงถอยกลับ เสียเล่า. [๒๑๔] ดูก่อนกุญชร ท่านจงหักลิ่มกลอน ถอน เสาระเนียด และทำลายเขื่อนทั้งหลายแล้ว เข้า ประตูให้ได้โดยเร็วเถิด. จบ สังคามาวจรชาดกที่ ๒ อรรกถถาสังคามาวจรชาดกที่ ๒ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันทรงปรารภ พระนันทเถระ. ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า สงฺคามา- วจโร สูโร ดังนี้. เรื่องพิสดารมีอยู่ว่า เมื่อพระศาสดาเสด็จถึงกรุงกบิลพัสดุ์ โดยเสด็จไปเป็นครั้งแรก ทรงให้นันทกุมารพระกนิษฐภาดา ทรงผนวชแล้วเสด็จออกจากกรุงกบิลพัสดุ์ เสด็จไปประทับ ณ กรุงสาวัตถีโดยลำดับ ท่านพระนันทะระลึกถึงวาจาที่นางชนปท-