พระไตรปิฎก

๗. ปาทัญชลิชาดก ว่าด้วยปาทัญชลีราชกุมาร [๓๔๔] ปาทัญชลีราชกุมาร ย่อมรุ่งเรืองกว่าเรา ทั้งหมดด้วยพระปรีชาแน่นอน เมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมจึงทรงเม้มพระโอฐอยู่เล่า จะทรงเห็นเหตุ อย่างอื่นยิ่งกว่านี้เป็นแน่. [๓๔๕] ปาทัญชลีราชกุมารพระองค์นี้ จะทรง ทราบส่งที่เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรม ส่งที่เป็น ประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ ก็หาไม่ ปาทัญ- ชลีราชกุมารพระองค์นี้ นอกจากจะเม้มพระโอฐ แล้ว ย่อมไม่ทรงทราบเหตุการณ์สักนิดหนึ่งเลย. จบ ปาทัญชลีชาดกที่ ๗ อรรถกถาปาทัญชลิชาดกที่ ๗ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรง ปรารภพระโลฬุทายีเถระ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้น ว่า อทฺธา ปาทญฺชลี สพฺเพ ดังนี้. ในวันหนึ่ง พระมหาสาวกทั้งสองวินิจฉัยปัญหาอยู่. ภิกษุ ทั้งหลายฟังปัญหาต่างก็สรรเสริญพระเถระทั้งสอง. พระโลฬุ-