พระไตรปิฏก

(กุฎุมพีผู้หนึ่งแกล้งฤๅษีโพธิสัตว์ จึงกล่าวกับพระโพธิสัตว์ว่า)

{๓๔๒} [๑๙๒] บุคคลผู้ไม่สำรวมประหารสัตว์ก็ดี

เบียดเบียนสัตว์ก็ดี ฆ่าสัตว์ก็ดี แล้วให้ทาน

สมณะใดบริโภคอาหารเช่นนี้

สมณะนั้นย่อมแปดเปื้อนบาปด้วย

(พระโพธิสัตว์ฟังแล้ว จึงกล่าวว่า)

{๓๔๓} [๑๙๓] บุคคลผู้ไม่สำรวมถึงจะฆ่าบุตรภรรยาแล้วให้ทานก็ตามที

ผู้มีปัญญาบริโภคอาหารนั้นก็ไม่แปดเปื้อนบาปเลย







(อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าใจว่า พระราชกุมารเฉลียวฉลาด จึงกล่าวว่า)

{๓๔๔} [๑๙๔] ปาทัญชลีราชกุมารมีพระปรีชา

ทรงรุ่งเรืองกว่าพวกเราทั้งหมดแน่นอน

พระองค์ทรงเห็นเหตุอื่นที่ยิ่งกว่านี้เป็นแน่

เพราะฉะนั้นจึงทรงเม้มพระโอษฐ์

(พระกุมารโง่เขลา กล่าวว่า)

{๓๔๕} [๑๙๕] ปาทัญชลีราชกุมารพระองค์นี้

จะทรงทราบสิ่งที่เป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรม

สิ่งที่เป็นประโยชน์และไม่เป็นประโยชน์ก็หาไม่

พระองค์ไม่ทรงทราบอะไรเลย

นอกจากการเม้มพระโอษฐ์เท่านั้น