พระไตรปิฎก

๘. อารามทูสกชาดก ว่าด้วยถอนต้นดูรากก่อนรดน้ำ [๔๐๓] ลิงตัวใดสมมติกันว่า เป็นใหญ่กว่าฝูง ลิงเหล่านี้ ปัญญาของลิงตัวนั้นมีอยู่เพียง อย่างนี้เท่านั้น ฝูงลิงที่เป็นบริวารนอกนี้จะ มีปัญญาอะไร. [๔๐๔] ข้าแต่ท่านผู้ประเสริฐ ท่านยังไม่รู้อะไร ไฉนมาด่วนติเตียนเราต่าง ๆ อย่างนี้เล่า เรา ยังไม่เห็นรากไม้แล้ว จะพึงรู้ต้นไม้ว่าราก หยั่งลงไปลึกได้อย่างไรเล่า. [๔๐๕] เราไม่ได้ติเตียนท่านทั้งหลาย พวกท่าน เป็นลิงไพรอยู่ในป่า แต่ว่าคนเช่นพวกท่าน ทั้งหลายปลูกต้นไม้ เพื่อประโยชน์แก่พระ- ราชาพระองค์ใด พระราชาพระองค์นั้น คือ พระเจ้าวิสสเสนะ จะพึงถูกติเตียนได้. จบ อารามทูสกชาดกที่ ๘