พระไตรปิฎก

๙. สุชาตาชาดก ถ้อยคำไพเราะทำให้คนรัก [๔๐๖] สัตว์เหล่านี้สมบูรณ์ด้วยสีสรรวรรณะ มี สำเนียงอ่อนหวาน น่ารักน่าชม แต่เป็น สัตว์มีวาจากระด้าง ย่อมไม่เป็นที่รักของใคร ทั้งในโลกนี้และโลกหน้าเลย. [๔๐๗] พระองค์ก็ได้เห็นมิใช่หรือว่า นกดุเหว่า นี้ดำ สีไม่สวยตัวลายพร้อย แต่เป็นที่รักของ สัตว์ทั้งหลายเป็นอันมาก เพราะวาจาอ่อน หวาน. [๔๐๘] เพราะฉะนั้น ผู้ที่ต้องการจะให้ตนเป็นที่ รักของประชาชน พึงกล่าวแต่ถ้อยคำสละ- สลวย พูดด้วยความคิด ไม่ฟุ้งซ่าน ถ้อย คำของผู้แสดงอรรถและธรรม เป็นถ้อยคำ ไพเราะ. จบ สุชาตาชาดกที่ ๙ อรรถกถาสุชาตาชาดกที่ ๙ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ นางสุชาดาน้องหญิงของนางวิสาขา ธิดาของธนัญชัยเศรษฐี สะใภ้ของ