พระไตรปิฎก

เราไม่ติเตียนเจ้าทั้งหลายเพราะพวก เจ้าก็เป็นแต่ลิงไพรอาศัยอยู่ในป่า แต่คนเช่น พวกเจ้าปลูกต้นไม้ เพื่อประโยชน์แก่พระ- ราชาองค์ใด พระราชาองค์นั้น คือพระเจ้า วิสสเสนะ จะพึงถูกติเตียนได้. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิสฺสเสโน จ คารยฺโห ความว่า ก็ในกาลปลูกต้นไม้นี้ พระเจ้าพาราณสีพระนามว่าวิสสเสนะ จะพึง ถูกติเตียน. บทว่า ยสฺสตฺถา รุกฺขโรปกา ความว่า คนทั้งหลาย เช่นพวกเจ้าเป็นผู้ปลูกต้นไม้ เพื่อประโยชน์แก่พระราชาใด. พระศาสดาครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประชุม ชาดกว่า หัวหน้าวานร ในกาลนั้น ได้เป็นกุมารผู้ทำลายต้นไม้ใน สวน ในบัดนี้ ส่วนบุรุษผู้เป็นบัณฑิตในกาลนั้น ได้เป็นเราตถาคต ฉะนั้นแล. จบ อรรถกถาอารามทูสกชาดกที่ ๘