พระไตรปิฎก

๑๐. สีลวึมังสชาดก ว่าด้วยอานิสงส์ของศีล [๔๖๙] ได้ทราบมาว่า ศีลเป็นความงาม ศีล เป็นเยี่ยมในโลก ท่านจงดูซี งูใหญ่มีพิษ อันร้ายแรงย่อมไม่เบียดเบียนผู้อื่นด้วย รู้สึก ตัวว่า เป็นผู้มีศีล. [๔๗๐] เราจักสมาทานศีลที่บัณฑิตรับรองแล้ว ว่าเป็นความปลอดภัยในโลก เป็นคุณชาติ เครื่องให้บัณฑิตเรียกบุคคลผู้ประพฤติตาม ข้อปฏิบัติของพระอริยะ ว่าเป็นผู้มีศีล. [๔๗๑] อนึ่ง บุคคลผู้มีศีลย่อมเป็นที่รักของ ญาติทั้งหลาย และรุ่งเรืองในหมู่มิตร เมื่อ ตายไปแล้วย่อมเข้าถึงสุคติ. จบ สีลวีมังสชาดกที่ ๑๐ อรรถกถาสีสวีมังสชาดกที่ ๑๐ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภ พราหมณ์ผู้ทดลองศีลคนหนึ่ง จึงตรัสเรื่องนี้มีคำเริ่มต้นว่า สีลํ กิเรว กลฺยาณํ ดังนี้.