Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 58 หน้าที่ 422

เล่ม มมร. 58 หน้า 422 ข้อ 529
อะไร เพราะเหตุไรท่านจึงเพียรพยายาม มิได้ มีความประมาท ถามถึงสุขไสยาอยู่เสมอ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อสุณนฺตํ แปลว่า ไม่ได้ยินเสียง ได้แก่ ชื่อว่าไม่ได้ยินเสียง เพราะไม่มีเจตนาเลย. บทว่า ชาโน แปลว่า รู้อยู่ ได้แก่ ท่านเป็นผู้รู้อยู่. บทว่า ธุวํ อปฺปมตฺโต แปลว่า ไม่มีความประมาทเป็นนิจ ได้แก่ เป็นผู้ไม่ประมาทเป็นนิตย์. พราหมณ์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวคาถาที่ ๒ ว่า :- ต้นทองกวาวใหญ่ปรากฏไปในที่ไกล ตั้งอยู่ในภูมิประเทศราบเรียบ เป็นที่อยู่อาศัย ของทวยเทพ เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึง นอบน้อมต้นทองกวาวนี้ และเทพเจ้าผู้สิง อยู่ที่ต้นทองกวาวนี้ด้วย เพราะเหตุแห่ง ทรัพย์. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ทูเร สุโต ความว่า ดูก่อน พราหมณ์ ต้นไม้นี้ปรากฏไปในที่ไกล มิใช่ปรากฏอยู่ในที่ใกล้ ๆ. บทว่า พฺรหาว แปลว่า ใหญ่. บทว่า เทเส ิโต ได้แก่ ยืนต้น อยู่ในภูมิประเทศอันสูง ราบเรียบ. บทว่า ภูตนิวาสรูโป ได้แก่ มีสภาวะเป็นที่อยู่อาศัยของเทวดา คือ เทวดาผู้มีศักดิ์ใหญ่จักสิงอยู่ ที่ต้นทองกวาวนี้แน่. บทว่า เต จ ธนสฺส เหตุ ความว่า เรา นอบน้อมต้นไม้นี้ และเทวดาผู้สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้นี้ เพราะเหตุแห่ง ทรัพย์ มิใช่เพราะไม่มีเหตุ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka