พระไตรปิฎก

มีความคิดเกิดขึ้นก่อนเป็นเบื้องหน้า มีปัญญาเป็นเครื่องเห็นประจักษ์ กล่าวพอประมาณในกาลที่ควรกล่าว ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ย่อมยึดคือ จับพวกอมิตรทั้งหมดได้ คือทำให้อยู่ในอำนาจของตนได้. พระราชาทรงสดับธรรมเทศนาของพระโพธิสัตว์แล้ว ตั้งแต่ นั้นมา ก็ได้มีพระดำรัสพอประมาณ. และทรงปูนบำเหน็จยศพระ- ราชทานแก่พระโพธิสัตว์นั้นให้ใหญ่โตกว่าเดิม. พระศาสดา ครั้นทรงนำพระธรรมเทศนานี้มาแล้ว ทรงประ- ชุมชาดกว่า. ลูกนกดุเหว่าในกาลนั้น ได้เป็นพระโกกาลิกะ ส่วน อำมาตย์ผู้เป็นบัณฑิตในครั้งนั้น ได้เป็นเราตถาคต ฉะนี้แล. จบ อรรถกถาโกกาลิกชาดกที่ ๑