พระไตรปิฎก

๒. รถลัฏฐิชาดก ว่าด้วยใคร่ครวญก่อนแล้วทำ [๖๒๖] ข้าแต่พระราช บุคคลทำร้ายตนเอง กลับกล่าวหาว่าคนอื่นทำร้ายดังนี้ก็มี โกงเขา แล้ว กลับกล่าวหาว่าเขาโกงดังนี้ก็มี ไม่ควร เชื่อคำของโจทก์ฝ่ายเดียว. [๖๒๗] เพราะฉะนั้น บุคคลผู้เป็นเชื้อชาติ บัณฑิตควรฟังคำแม้ของฝ่ายจำเลย เมื่อฟัง คำของโจทก์และจำเลยทั้งสองฝ่ายแล้ว พึง ปฏิบัติตามธรรม. [๖๒๘] คฤหัสถ์ผู้บริโภคกามคุณ เกียจคร้าน ไม่ดี บรรพชิตผู้ไม่สำรวม ไม่งาม พระเจ้าแผ่นดิน ไม่ทรงใคร่ครวญก่อนแล้วทำไป ไม่งาม บัณฑิตมีความโกรธเป็นเจ้าเรือน ก็ไม่งาม. [๖๒๙] ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นเจ้าแห่งทิศ พระมหา- กษัตริย์ทรงใคร่ครวญเสียก่อนแล้วจึงปฏิบัติ ไม่ทรงใคร่ครวญเสียก่อน ไม่ควรปฏิบัติ อิสริยยศ บริวารยศ และเกียรติคุณของ