พระไตรปิฎก

๓. เวนสาขชาดก ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว [๗๑๒] ดูก่อนพรหมทัตกุมาร ความเกษม สำราญ ภิกษาหารหาได้ง่ายและความเป็นผู้ สำราญกายนี้ ไม่พึงมีตลอดกาลเป็นนิตย์ เมื่อประโยชน์ของตนสิ้นไป ท่านอย่าเป็นผู้ ล่มจมเสียเลยเหมือนคนเรือแตก ไม่ได้ที่ พึ่งอาศัย ต้องจมอยู่ในท่ามกลางทะเล ฉะนั้น. [๗๑๓] บุคคลทำกรรมใด ย่อมมองเห็นกรรม นั้นในตน ผู้ทำกรรมดีย่อมได้ผลดี ผู้ทำ กรรมชั่วย่อมได้ผลชั่ว บุคคลหว่านพืชเช่น ใด ผลย่อมงอกขึ้นเช่นนั้น. [๗๑๔] ปาจารย์ได้กล่าวคำใดไว้ว่า ท่านอย่า ได้ทำบาปกรรมที่ทำแล้วจะทำให้เดือดร้อน ในภายหลังเลย คำนั้นเป็นคำสอนของ อาจารย์เรา. [๗๑๕] ปิงคิยปุโรหิตนั้น ย่อมบ่นเพ้อแสดง ต้นไทรนี้ว่ามีกิ่งแผ่ไพศาล สามารถให้ความ