พระไตรปิฎก

ชนะได้ เราได้ให้ฆ่ากษัตริย์ผู้ประดับด้วย ราชาลังการ ลูบไล้ด้วยแก่นจันทน์แดงทั้งพัน พระองค์เสีย ที่ต้นไม้ใด ต้นไม้นั้น บัดนี้ ไม่อาจทำการป้องกันอะไรแก่เราได้ ความ ทุกข์อันนั้นแหละกลับมาสนองเราแล้ว. [๗๑๖] พระนางอุพพรีอัครมเหสีของเรา มี พระฉวีวรรณงามดังทองคำ ลูบไล้ตัวด้วย แก่นจันทน์แดง ย่อมงามเจริญตา เหมือน กับกิ่งไม้สิงคุอันขึ้นตรงไป ไหวสะเทือนอยู่ ฉะนั้น เรามิได้เห็นพระนางอุพพรีแล้ว คง จักต้องตายเป็นแน่ การที่เราไม่ได้เห็นพระ- นางอุพพรีนั้น จักเป็นทุกข์ยิ่งกว่ามรณทุกข์ นี้อีก. จบ เวนสาขชาดกที่ ๓ อรรถกถาเวนสาขชาดกที่ ๓ พระศาสดาเมื่อทรงอาศัยตำบลสุงสุมารคีรีในแขวงภัคคชนบท ประทับอยู่ในเภสกฬาวัน ทรงปรารภโพธิราชกุมาร จึงตรัสพระ- ธรรมเทศนานี้มีคำเริ่มต้นว่า นยิทํ นิจฺจํ ภวิตพฺพํ ดังนี้