พระไตรปิฎก

๖. คุมพิยชาดก เปรียบวัตถุกามเหมือนยาพิษ [๗๗๘] ยักษ์ชื่อคุมพิยะเที่ยวหาเหยื่อของตนอยู่ ได้วางยาพิษอันมีสี กลิ่น และรสเหมือน น้ำผึ้งไว้ในป่า. [๗๗๙] สัตว์เหล่าใดมาสำคัญว่าน้ำผึ้ง กินยาพิษ นั้นเข้าไป ยาพิษนั้นเป็นของร้ายแรงแก่สัตว์ เหล่านั้น สัตว์เหล่านั้นต้องพากันเข้าถึงความ ตาย เพราะยาพิษนั้น. [๗๘๐] ส่วนสัตว์เหล่าใดพิจารณาดูรู้ว่าเป็นยาพิษ แล้วละเว้นเสีย สัตว์เหล่านั้น เมื่อสัตว์ที่ บริโภคยาพิษเข้ากระสับกระส่ายอยู่ ถูกฤทธิ์ ยาพิษแผดเผาอยู่ ก็เป็นผู้มีความสุข ดับ ความทุกข์เสียได้. [๗๘๑] วัตถุกามทั้งหลายฝังอยู่ในมนุษย์ บัณฑิต พึงทราบว่าเป็นยาพิษ เหมือนกับยาพิษอัน ยักษ์วางไว้ที่หนทางฉะนั้น กามคุณนี้ชื่อว่า เป็นเหยื่อของสัตว์โลก และชื่อว่าเป็นเครื่อง