พระไตรปิฎก

ผูกมัดสัตว์โลกไว้ มฤตยูมีถ้ำคือร่างกายเป็น ที่อยู่อาศัย. [๗๘๒] บัณฑิตเหล่าใดผู้มีความเร่าร้อน ย่อม ละเว้นกามคุณเหล่านี้ อันเป็นเครื่องบำรุง ปรุงกิเลสเสียได้ในกาลทุกเมื่อ บัณฑิต เหล่านั้นนับว่า ได้ก้าวล่วงกิเลสเครื่องข้อง ในโลกแล้ว เหมือนกับผู้ละเว้นยาพิษที่ยักษ์ วางไว้ในหนทางใหญ่ฉะนั้น. จบ คุมพิยชาดกที่ ๖ อรรถกถาคุมพิยชาดกที่ ๖ พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน ทรงปรารภ ภิกษุผู้กระสันจะสึก จึงตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่า มธุวณฺณํ มธุรสํ ดังนี้. ได้ยินว่า พระศาสดาตรัสถามภิกษุนั้นว่า ดูก่อนภิกษุ ได้ยิน ว่าเธอกระสันจะสึกจริงหรือ ? เมื่อภิกษุนั้นกราบทูลว่า จริงพระ- เจ้าข้า. จึงตรัสถามว่า เพราะเห็นอะไร ? เมื่อภิกษุนั้นกราบทูลว่า เพราะ เห็นมาตุคามผู้ประดับแต่งตัว พระเจ้าข้า. จึงตรัส ว่า ดูก่อนภิกษุ ขึ้น ชื่อว่าเบญจกามคุณเหล่านั้น เป็นเสมือนน้ำผึ้งที่ยักษ์ชื่อว่า คุมพิยะ ตนหนึ่งใส่น้ำผึ้งวางไว้ที่หนทาง อันภิกษุนั้นทูลอาราธนาแล้ว จึงทรง