พระไตรปิฎก

๓. มูสิกชาดก ควรเรียนทุกอย่างแต่ไม่ควรใช้ทุกอย่าง [๘๑๓] คนบ่อพร่ำอยู่ว่า นางทาสีชื่อมูสิกาไป ไหน ๆ เราคนเดียวเท่านั้นรู้ว่า นางทาสีชื่อ ว่ามูสิกา ตายอยู่ในบ่อน้ำ. [๘๑๔] เหตุใดท่านจึงคิดอย่างนี้ และมองหา โอกาสจะประหารทางนี้ ๆ กลับไปแล้ว เหมือนลา เพราะฉะนั้นเราจึงรู้ว่า ท่านฆ่า นางทาสีชื่อว่ามูสิกาตายทิ้งไว้ในบ่อน้ำ วันนี้ ปรารถนาจะกินข้าวเหนียวอีกหรือ. [๘๑๕] แน่เจ้าผู้โง่เขลา เจ้ายังเป็นเด็กอ่อน ตั้งอยู่ในปฐมวัย มีผมดำสนิท มายืนถือ ท่อนไม้ยาวนี้อยู่ เราจะไม่ยอมยกชีวิตให้ แก่เจ้า. [๘๑๖] เราเป็นผู้อันบุตรปรารถนาจะฆ่าเสีย จะ พ้นจากความตาย เพราะภพในอากาศหรือ เพราะบุตรที่รักเปรียบด้วยอวัยวะก็หาไม่ เรา พ้นจากความตายเพราะคาถาที่อาจารย์ผู้ให้.