Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 59 หน้าที่ 216

เล่ม มมร. 59 หน้า 216 ข้อ 976 977 978 979 980
๒. มโนชชาดก ว่าด้วยคบคนชั่วไม่ได้ความสุขยั่งยืน [๙๗๖] เพราะเหตุที่ธนูโก่ง และสายธนูสะบัด ฉะนั้น มโนชะมฤคราชสหายของเรา ถูกฆ่า แน่นอน. [๙๗๗] ช่างเถอะ เราจะหลีกเข้าป่าที่เร้นลับไป ตามสบาย เพื่อนเช่นนี้จะไม่มี เรายังมีชีวิต อยู่คงได้เพื่อนอีก. [๙๗๘] ผู้คบหาคนเลวตามปกติ จะไม่ประสบ ความสุขโดยส่วนเดียว จงดูมโนชะผู้นอนอยู่ เถิด ผู้เชื่อฟังอนุสาสนีของสุนัขจิ้งจอกชื่อ คิริยะ. [๙๗๙] แม่จะไม่บันเทิงใจ เพราะลูกมีเพื่อนที่ เลวทราม จงดูมโนชะผู้นอนจมกองเลือดของ ตนอยู่เถิด. [๙๘๐] คนผู้ที่ไม่ทำตามถ้อยคำของผู้เกื้อกูล ผู้ชี้ ประโยชน์ให้ จะประสบอย่างนี้ และจะพบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka