พระไตรปิฎก

๔. สังขชาดก ว่าด้วยอานิสงส์ถวายรองเท้า [๑๓๕๗] ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์ ท่านก็เป็น พหูสูต ได้ฟังธรรมมาแล้ว ทั้งสมณพราหมณ์ ทั้งหลาย ท่านก็ได้เห็นมาแล้ว เหตุไรท่านจึง แสดงคำพร่ำเพ้อในขณะอันไม่สมควร คนอื่น นอกจากข้าพเจ้า ใครเล่าที่จะมาเจรจากับท่าน ได้. [๑๓๕๘] นางฟ้าหน้างาม รูปสวยเลิศ ประดับด้วย เครื่องประดับทอง ยกถาดทองเต็มด้วยอาหาร ทิพย์ มาร้องเชิญให้เราบริโภค นางเป็นผู้มี ศรัทธาและปลื้มจิต เราตอบกะนางว่า ไม่ บริโภค. [๑๓๕๙] ข้าแต่ท่านสังขพราหมณ์ วิสัยบุรุษผู้ยัง ปรารถนาความสุข ได้พบเห็นเทวดาเช่นนี้แล้ว ควรจะถามดูให้รู้แน่ ขอท่านจงลุกขึ้นประนม มือถามเทวดานั้นว่า นางเป็นเทวดาหรือมนุษย์.