พระไตรปิฎก

๘. สังวรชาดก ว่าด้วยพระราชาผู้มีศีลาจารวัตรที่ดีงาม [๑๕๗๗] ข้าแต่พระมหาราช พระราชาผู้เป็น จอมแห่งชน ทรงทราบถึงพระศีลาจารวัตรของ พระองค์ ทรงยกย่องพระกุมารเหล่านี้ มิได้สำคัญ พระองค์ด้วยชนบทอะไรเลย. [๑๕๗๘] เมื่อพระมหาราชาผู้สมมติเทพ ยังทรง พระชนม์อยู่หรือทิวงคตแล้วก็ตาม พระประยูรญาติ ผู้เห็นประโยชน์ตนเป็นสำคัญ พากันยอมรับนับถือ พระองค์. [๑๕๗๙] ข้าแต่พระเจ้าสังวรราช ด้วยพระศีลา- จารวัตรข้อไหน พระองค์จึงสถิตอยู่เหนือพระเชษฐ- ภาดาผู้ทรงร่วมกำเนิดได้ ด้วยพระศีลาจารวัตรข้อไหน หมู่พระญาติที่ประชุมกันแล้ว จึงไม่ย่ำยีพระองค์ได้. [๑๕๘๐] ข้าแต่พระราชบุตร หม่อมฉันมิได้ ริษยาสมณะทั้งหลายผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง หม่อมฉันนอบน้อมท่านเหล่านั้นโดยเคารพ ไหว้เท้า ของท่านผู้คงที่. [๑๕๘๑] สมณะเหล่านั้น ยินดีแล้วในคุณธรรม ของท่านผู้แสวงหาคุณ ย่อมพร่ำสอนหม่อมฉันผู้ ประกอบในคุณธรรม ผู้พอใจฟังไม่มีความริษยา.