พระไตรปิฎก

[๑๙๓๓] ข้าแต่ท่านพราหมณ์ ลิงตัวใดลักเอา เหง้าบัวของท่านไป ขอให้ลิงตัวนั้น มีพวงดอกไม้ สวมคอ ถูกเจาะหูด้วยดีบุก ถูกเฆี่ยนด้วยไม้เรียว เมื่อ ฝึกหัดให้เล่นงู เข้าไปใกล้ปากงู ถูกมัดตระเวนเที่ยว ไปตามตรอกเถิด. [๑๙๓๔] ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ผู้ใดแกล้งกล่าว ถึงของที่ไม่หายว่าหายก็ดี หรือผู้ใดสงสัยคนใดคน หนึ่งก็ดี ขอให้ผู้นั้นจงได้บริโภคกามทั้งหลาย จงเข้า ถึงความตายอยู่ในท่ามกลางเรือนเถิด. [๑๙๓๕ ] สัตว์ทั้งหลายในโลก ย่อมพากันเที่ยว แสวงหากามใด เป็นสิ่งที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่ารัก น่าฟูใจของสัตว์เป็นอันมากในชีวโลกนี้ เพราะเหตุไร ฤาษีทั้งหลายจึงไม่สรรเสริญกามนั้นเลย. [๑๙๓๖] ดูก่อนท่านผู้เป็นจอมภูต เพราะกาม นั่นแล สัตว์ทั้งหลายจึงถูกประหาร ถูกจองจำ เพราะ กามทั้งหลาย ทุกข์และภัยจึงเกิด เพราะกามทั้งหลาย สัตว์ทั้งหลายจึงประมาทลุ่มหลงกระทำกรรมอันเป็น บาป สัตว์เหล่านั้นมีบาป จึงประสบบาปกรรม เมื่อ ตายแล้วย่อมไปสู่นรก เพราะเห็นโทษในกามคุณดังนี้ ฤาษีทั้งหลาย จึงไม่สรรเสริญกาม. [๑๙๓๗] ข้าแต่ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ข้าพเจ้าจะทดลองดูว่า ฤาษีเหล่านี้ยังน้อมไปในกาม