พระไตรปิฎก

[๒๑๑๗] ก็เราทั้งหลายเห็นลูกโรหนะมาแล้ว พากันชื่นชมยินดี ฉันใด ขอนายพรานพร้อมด้วยลูก เมีย จงชื่นชมยินดี ฉันนั้นเถิด. [๒๑๑๘] แน่ะนายพราน เจ้าได้บอกไว้ว่า จะนำ เนื้อหรือหนังมามิใช่หรือ เออก็เหตุไรเล่า เจ้าจึงไม่นำ เอาเนื้อหรือหนังเนื้อมา. [๒๑๑๙] เนื้อนั้นได้มาติดบ่วงเหล็ก ถึงมือแล้ว แต่มีเนื้อสองตัวไม่ได้ติดบ่วง มายืนอยู่ใกล้เนื้อตัวนั้น ข้าพระองค์ได้เกิดความสังเวชใจ ความอัศจรรย์ใจ ขนพองสยองเกล้าว่า ถ้าเราฆ่าเนื้อตัวนี้ เราจักต้อง ทิ้งชีวิต ในสถานที่นี้แหละ ในวันนี้ทีเดียว. [๒๑๒๐] ดูก่อนนายพราน เนื้อนั้นเป็นเช่นไร เป็นเนื้อมีธรรมอย่างไร มีสีอย่างไร มีศีลอย่างไร ท่านจึงได้สรรเสริญเนื้อเหล่านั้นนัก. [๒๑๒๑] เนื้อเหล่านั้นมีเขาขาว ขนสะอาด หนัง เปรียบด้วยทองคำ เท้าแดง ตาสุกสะกาว เป็นที่ น่ารื่นรมย์ใจ. [๒๑๒๒] ข้าแต่พระองค์ผู้สมมติเทพ เนื้อเหล่า นั้นเป็นเช่นนี้ เป็นเนื้อมีธรรมเช่นนี้ เป็นเนื้อเลี้ยง มารดาบิดา ข้าพเจ้าจึงมิได้นำเนื้อเหล่านั้นมาถวาย พระองค์ พระเจ้าข้า.