พระไตรปิฎก

ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายบังคมพระองค์ ข้าแต่พระองค์ ผู้ทรงผดุงกาสิกรัฐให้รุ่งเรือง ข้าพระพุทธเจ้าขอถวาย บังคมพระองค์ ข้าพระพุทธเจ้าขอประคองอัญชลีแด่ พระองค์ ขอเชิญเสด็จทอดพระเนตรนิเวศน์ ของ ข้าพระพุทธเจ้าเถิด พระเจ้าข้า. [๒๑๙๑] (พระราชาตรัสตอบว่า) ดูก่อนนาคราช แท้จริง คนทั้งหลายเขากล่าวถึงเหตุที่มนุษย์ จะพึง คุ้นเคยกับอมนุษย์ว่า พึงคุ้นเคยกันได้ยาก ถ้าท่านขอ ร้องเราถึงเรื่องนั้น เราก็อยากจะไปดูนิเวศน์ของท่าน. [๒๑๙๒] (พระยานาคราชกราบทูลว่า) ข้าแต่ พระราชา แม้ถึงว่าลมจะพัดภูเขาไปได้ก็ดี พระจันทร์ และพระอาทิตย์ จะพึงเผาผลาญแผ่นดินก็ดี แม่น้ำ ทุกสายพึงไหลทวนกระแสก็ดี ถึงกระนั้น ข้าพระ- พุทธเจ้า ก็จะไม่กล่าวคำเท็จเลย. ข้าแต่พระราชา ท้องฟ้าจะทำลายไป ทะเลจะ เหือดแห้งไป มหาปฐพีมีนามว่า ภูตธรา และพสุนธรา จะพึงม้วนได้ เมรุบรรพตอันหนาแน่นด้วยศิลา จะ พึงถอนไปทั้งราก ถึงกระนั้น ข้าพระพุทธเจ้า ก็จะ ไม่กล่าวคำเท็จเลย. [๒๑๙๓] (พระราชาตรัสว่า) ดูก่อนนาคราช แท้จริง คนทั้งหลาย เขากล่าวถึงเหตุที่มนุษย์จะพึง คุ้นเคยกับอมนุษย์ว่า พึงคุ้นเคยกันได้ยาก ก็ถ้าเธอ ขอร้องเราถึงเรื่องนั้น เราก็อยากไปดูนิเวศน์ของเธอ.