Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 61 หน้าที่ 243

เล่ม มมร. 61 หน้า 243 ข้อ 2257 2258 2259 2260
เหล่านั้นก็ตกอยู่ในเงื้อมมือของหม่อมฉัน ข้าแต่พระ- ราชา พราหมณ์ได้คลายกามทั้งหลายออกทิ้งแล้ว ส่วนพระองค์นั้นกลับรับเอากามนั้นไว้บริโภคอีก บุรุษ ผู้บริโภคสิ่งที่ผู้อื่นคายออกแล้ว ไม่พึงได้รับความ สรรญเสริญเลย. [๒๒๕๗] (พระราชา ตรัสว่า) ดูก่อนพระนาง ปัญจาลีผู้เจริญ บุรุษผู้มีกำลัง ช่วยฉุดบุรุษทุพพลภาพ ผู้จมอยู่ในเปลือกตมขึ้นได้ ฉันใด เธอก็ช่วยพยุงฉัน ให้ขึ้นจากกามได้ ด้วยคาถาอันเป็นสุภาษิตฉันนั้นแล. [๒๒๕๘] (พระศาสดา ตรัสว่า) พระเจ้าเอสุการี มหาราช ผู้เป็นอธิบดีในทิศ ทรงภาษิตคาถานี้แล้ว ทรง สละราชสมบัติออกบรรพชา อุปมาดังนาคหัตถีตัว ประเสริฐ สลัดตัดเครื่องผูกไปได้ฉะนั้น. [๒๒๕๙] (ชาวเมือง ทูลว่า) ก็พระราชาผู้กล้าหาญ ประเสริฐที่สุดกว่านรชน ทรงพอพระทัยในบรรพชา- เพศ ละรัฐสีมาไปแล้ว ขอพระนางโปรดเป็นพระราชา แห่งข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายเถิด พระนางเจ้าอันข้า พระพุทธเจ้าทั้งหลายคุ้มครองแล้ว โปรดทรงอนุศาสน์ เสวยราชสมบัติ เหมือนเช่นพระราชาเถิด. [๒๒๖๐] (พระนางเทวี ตรัสว่า) ก็พระราชาผู้ กล้าหาญ ประเสริฐที่สุดกว่านรชน ทรงพอพระทัยใน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka