พระไตรปิฎก

คนธรรพ์ พรหม เทวดา เป็นผู้เป็นอยู่ อาศัย พระราชาเช่นนั้น เมื่อพระราชาทรงอุตสาหะ ไม่ทรง ประมาท เทวดาทั้งหลายย่อมคุ้มครองป้องกัน. ข้าแต่พระบิดา พระองค์จงทรงเป็นผู้ไม่ประมาท ไม่ทรงพระพิโรธ แล้วตรัสสั่งให้ทำกิจทั้งหลาย จงทรง พยายามในกิจทั้งหลาย เพราะคนเกียจคร้าน ย่อมไม่ พบความสุข. ข้อความที่ข้าพระองค์ กล่าวแก้แล้ว ในปัญหา ของพระองค์นั้น ข้อนี้เป็นอนุสาสนี สามารถยังผู้เป็น มิตรให้ถึงความสุข และยังคนผู้เป็นศัตรูให้ถึงความ ทุกข์ได้. [๒๔๔๑] (พระราชาตรัสว่า) ดูก่อนนางนกกุณฑ- ลินี ตัวเป็นเผ่าพันธุ์ของนก มีบรรดาศักดิ์ เจ้าสามารถ ละหรือ เจ้าจะเข้าใจได้หรือ กิจอะไรเล่า ที่ผู้มุ่งจะ ครอบครองสมบัติกระทำแล้ว เป็นกิจประเสริฐ. [๒๔๔๒] (นกกุณฑลินีทูลว่า) ข้าแต่เสด็จพ่อ ประโยชน์ตั้งมั่นอยู่ในเหตุ ๒ ประการเท่านั้น คือ ความได้ลาภที่ยังไม่ได้ ๑ การตามรักษาลาภที่ได้ แล้ว ๑. ข้าแต่เสด็จพ่อ พระองค์จงทรงทราบอำมาตย์ทั้ง หลาย ผู้เป็นนักปราชญ์ฉลาดในประโยชน์ ไม่แพร่ง พรายความลับ ไม่เป็นนักเลงสุรา ไม่ทำให้เสื่อมเสีย.