พระไตรปิฎก

ข้าแต่เสด็จพ่อ ก็อำมาตย์คนใดพึงรักษาพระราช ทรัพย์ของพระองค์ ให้มีคงที่อยู่ได้ ดุจนายสารถียึด รถไว้ พระองค์ควรทรงใช้อำมาตย์ผู้นั้น ให้กระทำ กิจทั้งหลาย ของพระองค์. พระราชา พึงโปรดสงเคราะห์ชนฝ่ายในด้วยดี ตรวจตราพระราชทรัพย์ด้วยพระองค์เอง ไม่ควรจัด การทรัพย์และการกู้หนี้ โดยทรงไว้วางพระทัยในคน อื่น. พระราชาควรทราบรายได้ รายจ่ายด้วยพระองค์ เอง ควรทรงทราบกิจที่ทำแล้ว และยังไม่ได้ทำด้วย พระองค์เอง ควรข่มคนที่ควรข่ม ควรยกย่องคนที่ ควรยกย่อง. ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมพลรถ พระองค์จงทรง พร่ำสอนเหตุผล แก่ชาวชนบทเอง เจ้าหน้าที่ผู้เก็บ ภาษีอากร ผู้ไม่ประกอบด้วยธรรม อย่ายังพระราช ทรัพย์ และรัฐสีมา ของพระองค์ให้พินาศ. อนึ่ง พระองค์อย่าทรงทำเอง หรืออย่าทรงใช้ให้ คนอื่นทำกิจทั้งหลายโดยฉับพลัน เพราะว่าการงาน ที่ทำลงไปโดยฉับพลัน ไม่ดีเลย คนเขลาย่อมเดือด ร้อนในภายหลัง. พระองค์อย่าทรงล่วงเลยกุศล อย่าทรงปล่อย พระทัยให้เกรี้ยวกราดนัก เพราะว่า สกุลที่มั่นคงเป็น อันมาก ได้ถึงความไม่เป็นสกุล เพราะความโกรธ.