Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 198

เล่ม มมร. 62 หน้า 198 ข้อ 105 106
บุรุษผู้เป็นพนักงานเครื่องต้น เป็นคนรับใช้ ไม่ต้อง การด้วยค่าจ้าง. [๑๐๕] นางขุชชานี้ เห็นจะไม่ต้องถูกตัดลิ้น ด้วยมีดอันคมเป็นแน่ จึงมาพูดคำหยาบช้าอย่างนี้. [๑๐๖] ข้าแต่พระนางประภาวดี พระนางอย่า ทรงเทียบพระเจ้ากุสราชนั้น ด้วยพระรูปอันเลอโฉม ของพระนางซิ ข้าแต่พระนางผู้มีความรุ่งเรือง พระนางจงกระทำไว้ในพระทัยว่า พระเจ้ากุสราช พระองค์นั้นทรงมีพระอิสริยยศใหญ่ แล้วจงกระทำ ความรักในพระเจ้ากุสราช ผู้มีความงามอันนี้ ข้าแต่ พระนางประภาวดี พระนางอย่าทรงเทียบพระเจ้า กุสราชพระองค์นั้นด้วยพระรูปอันเลอโฉมของพระนาง ซิ ข้าแต่พระนางผู้มีความรุ่งเรือง พระนางจงกระทำ ไว้ในพระทัยว่า พระเจ้ากุสราชพระองค์นั้นทรงมี พระราชทรัพย์เป็นอันมาก... มีทแกล้วทหาร. . มี พระราชอาณาจักรสว่างใหญ่... เป็นพระมหาราชา มีพระสุรเสียงเหมือนเสียงราชสีห์... มีพระสุรเสียง ไพเราะ ... มีพระสุรเสียงหยดย้อย ... มีพระสุรเสียง กลมกล่อม ... มีพระสุรเสียงล่อนหวาน... ทรง ชำนาญศิลป์ตั้งร้อยอย่าง... เป็นกษัตริย์... พระแม่เจ้า ประภาวดี พระนางอย่าเทียบพระเจ้ากุสราชนั้นด้วย พระรูปอันเลอโฉมของพระนางซิ พระนางจงกระทำ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka