Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 332

เล่ม มมร. 62 หน้า 332 ข้อ 184 185 186 187 188 189
[๑๘๔] โทษอะไร ๆ ย่อมไม่มีในหมู่อำมาตย์ ของพระองค์แลหรือ อำมาตย์เหล่านั้น ย่อมไม่ห่วงใย ชีวิต เพราะประโยชน์ของพระองค์แลหรือ. [๑๘๕] โทษอะไร ๆ ย่อมไม่มีในหมู่อำมาตย์ ของเรา และอำมาตย์เหล่านั้น ย่อมไม่ห่วงใยชีวิต เพราะประโยชน์ของเรา. [๑๘๖] พระอัครมเหสีของพระองค์ เป็นผู้มี พระชาติเสมอกัน ทรงเชื่อฟัง มีปกติตรัสวาจาอันน่า รัก ทรงประกอบด้วยพระโอรส พระรูปโฉม และ อิสริยยศ ทรงคล้อยตามพระราชอัธยาศัย ของพระองค์ แลหรือ. [๑๘๗] พระอัครมเหสีของเรา เป็นผู้มีพระชาติ เสมอกัน ทรงเชื่อฟัง มีปกติตรัสวาจาอันน่ารัก ทรง ประกอบด้วยพระโอรส พระรูปโฉม และอิสริยยศ ทรงคล้อยตามอัธยาศัยของเรา. [๑๘๘] ท่านตกอยู่ในเงื้อมมือของมหาศัตรู ได้ รับทุกข์ใหญ่หลวงไม่เบื้องต้น พึงได้รับทุกข์นั้นบ้าง แลหรือ นายพรานวิ่งเข้าไปโบยตีท่านด้วยท่อนไม้แล หรือ เพราะว่าปกติของคนหยาบช้าเหล่านี้ ย่อมมี เป็นประจำอย่างนั้น. [๑๘๙] ข้าแต่พระมหาราช ในยามมีทุกข์อย่างนี้ ต้องมีความปลอดโปร่งใจ จริงอยู่ นายพรานนี้ มิได้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka