Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 62 หน้าที่ 458

เล่ม มมร. 62 หน้า 458 ข้อ 288 289
ด้วยความเมาในผิวพรรณ อันโกสิยดาบสกล่าวอนุญาต แล้ว ได้กลับไปในสำนักของท้าวสหัสนัยน์ แล้ว กราบทูลว่า ข้าแต่ท้าววาสวะ นี่สุธาโภชน์ ขอพระองค์ จงพระราชทานชัยชนะแก่หม่อมฉัน แม้ท้าวสักกะก็ ได้ทรงบูชานางหิริเทพธิดาในกาลนั้น เทวดาพร้อม ด้วยพระอินทร์ ได้พากันบูชานางสุกัญญาผู้อุดม นาง หิริเทพธิดานั้นเข้าไปนั่งบนตั่งใหม่ในกาลใด ในกาล นั้น เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายประคองอัญชลีบูชา แล้ว. [๒๘๘] ท้าวสหัสนัยน์ผู้เป็นจอมแห่งชาวไตรทศ ตรัสกะมาตลีเทพสารถีนั้นต่อไปว่า ท่านจงไปถามท่าน โกสิยดาบสตามคำของเราว่า ข้าแต่ท่านโกสิยะ เว้น นางอาสาเทพธิดา นางศรัทธาเทพธิดา และนางสิริ- เทพธิดา นางหิริเทพธิดาผู้เดียวได้สุธาโภชน์เพราะเหตุ อะไร. [๒๘๙] มาตลีเทพสารถี ขึ้นรถอันเลื่อนลอยไป ตามสบาย รุ่งเรืองเช่นกับเครื่องใช้สอย มีงอนอันแล้ว ไปด้วยทองชมพูนุทมีสีแดงคล้ายทองคำ ประดับ ประดาแล้ว ประกอบไปด้วยเครื่องลาดทองคำงาม- วิจิตร ในรถนี้มีภาพมากมาย คือรูปพระจันทร์ รูป ช้าง รูปใด รูปม้า รูปกินนร รูปเสือโคร่ง รูปเสือ- เหลือง รูปเนื้อทราย ล้วนแล้วไปด้วยทองคำ และมี
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka