พระไตรปิฎก

ความโลภครอบงำแล้ว จึงยิงท่านด้วยลูกศรนั้น ดูก่อน สามะ ท่านมาแต่ไหน หรือใครใช้ท่านมา ท่านผู้จะ ตักน้ำจึงไปสู่แม่น้ำมิคสัมมตา แล้วกลับมา. [๔๘๘] บิดามารดาของข้าพระองค์ตาบอด ข้า พระองค์เลี้ยงท่านเหล่านั้นอยู่ในป่าใหญ่ ข้าพระองค์ นำน้ำมาเพื่อท่านทั้งสองนั้น จึงมาแม่น้ำมิคสัมมตา. [๔๘๙] อาหารของบิดามารดานั้นยังพอมีอยู่เมื่อ เป็นเช่นนี้ ชีวิตของท่านทั้งสองนั้น จักดำรงอยู่ราว หกวัน ท่านทั้งสองนั้นตามืด เกรงจะตายเสียเพราะ ไม่ได้ดื่มน้ำ ความทุกข์ เพราะถูกพระองค์ยิงด้วยลูก ศรนี้ หาเป็นความทุกข์ ของข้าพระองค์นักไม่ เพราะ ความทุกข์นี้อันบุรุษจะต้องได้ประสบ ความทุกข์ ที่ ข้าพระองค์ไม่ได้เห็นบิดามารดา เป็นความทุกข์ของ ข้าพระองค์ ยิ่งกว่าความทุกข์ เพราะถูกพระองค์ยิง ด้วยลูกศรนี้เสียอีก ความทุกข์เพราะถูกพระองค์ยิง ด้วยลูกศรนี้ หาเป็นความทุกข์ของข้าพระองค์นักไม่ เพราะความทุกข์นี้อันบุรุษจะต้องได้ประสบ บิดา มารดา ทั้งสองนั้น เป็นคนกำพร้าเข็ญใจ จะร้องไห้อยู่ ตลอดราตรีนาน จักเหือดแห้งไปในกึ่งราตรี หรือในที่ สุดราตรี ดุจแม่น้ำน้อยในคิมหฤดูจักเหือดแห้งไป ข้า พระองค์เคยหมั่นบำรุงบำเรอนวดมือเท่า ของท่านทั้ง สองนั้น บัดนี้ไม่เห็นข้าพระองค์ ท่านทั้งสองจักบ่น เรียกหาว่า พ่อสาม ๆ เที่ยวอยู่ในป่าไหญ่ ลูกศรคือ