Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 63 หน้าที่ 158

เล่ม มมร. 63 หน้า 158 ข้อ 490 491 492
ความโศกที่สองนี้แหละ ยังหัวใจของข้าพระองค์ให้ หวั่นไหว เพราะข้าพระองค์ไม่ได้เห็นท่านทั้งสองผู้ จักษุบอด ข้าพระองค์เห็นจักละเสียซึ่งชีวิต. [๔๙๐] ดูก่อนสามะผู้งดงามน่าดู ท่านอย่าปริ- เทวะมากเลย เราเป็นผู้ฉลาดในธนูศิลป์ ปรากฏใน ชมพูทวีปทั้งสิ้นว่าเป็นผู้แม่นยำนัก จักฆ่ามฤคและ แสวงหามูลผลาหารป่ามา ทำการงานเลี้ยงบิดามารดา ของท่านในป่าใหญ่ ดูก่อนสามะ ป่าที่บิดามารดาของ ท่านอยู่ อยู่ที่ไหน เราจักเลี้ยงบิดามารดาของท่าน ให้เหมือนท่านเลี้ยง. [๔๙๑] ข้าแต่พระราชา หนทางที่เดินเฉพาะคน เดียว ซึ่งอยู่ทางหัวนอนของข้าพระองค์นี้ เสด็จดำ- เนินไปแต่ที่นี้ระหว่างกึ่งเสียงกู่ จะถึงสถานที่อยู่แต่ง บิดามารดาของข้าพระองค์ ขอเสด็จดำเนินแต่ที่นี้ไป เลี้ยงดูท่านทั้งสองในสถานที่นั้นเถิด. [๔๙๒] ข้าแต่พระเจ้ากาสิราช ข้าพระบาทขอ น้อมกราบพระองค์ ข้าแต่พระองค์ผู้ยังชาวกาสีให้ เจริญ ข้าพระบาทขอน้อมกราบพระองค์ ของพระองค์ ทรงบำรุงเลี้ยงบิดา มารดาตามืดของข้าพระองค์ในป่า ใหญ่ ข้าพระองค์ขอประคองอัญชลีถวายบังคมพระ- องค์ ขอพระองค์มีพระดำรัสกะบิดามารดาของข้า- พระองค์ให้ทราบว่า ข้าพระองค์ไหว้นบท่านด้วย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka