พระไตรปิฎก

ของท่านไม่มี เราไม่เห็นราชานุภาพของท่าน ที่จะ เป็นเหตุให้ท่านไปกรุงมิถิลาได้เลย. [๖๖๐] พระองค์ด่วนไสช้างที่นั่งตัวประเสริฐมา ทำไมหนอ พระองค์มีพระหฤทัยร่าเริงแล้วเสด็จมา คงจะเข้าพระทัยว่า ทรงเป็นผู้ได้ประโยชน์แล้ว ขอ พระองค์ทรงลดแล่งธนูนั่นลงเสียเถิด ทรงทิ้งลูกธนู เสียเถิด ทรงเปลื้องเกราะอันงาม โชติช่วงด้วยแก้ว ไพฑูรย์แก้วมณีนั่นออกเสียเถิด. [๖๖๑] เจ้าเป็นผู้มีผิวหน้าผ่องใส และกล่าว ถ้อยคำเคยยิ้มแย้ม ความถึงพร้อมแห่งผิวพรรณเช่นนี้ ย่อมมีในเวลาใกล้ตาย. [๖๖๒] ข้าแต่ขัตติยราช พระดำรัสที่พระองค์ ตรัสคุกคาม ไร้ประโยชน์เสียแล้ว พระองค์เป็นผู้มี พระดำริกระจายไปทั่วแล้ว พระองค์จับพระเจ้าวิเทห- ราชไม่ได้หรอก ดังม้าสินธพอันม้ากระจอกไล่ไม่ทัน พระเจ้าวิเทหราชพร้อมเหล่าอมาตย์ราชบริพาร เสด็จ ข้ามคงคาไปแล้วแต่วันวานนี้ เมื่อพระองค์จักติดตาม ไปก็จักตก เหมือนกาบินไล่ตามพระยาหงส์ฉะนั้น. [๖๖๓] สุนัขจิ้งจอกทั้งหลายเป็นสัตว์ต่ำช้ากว่า มฤค เห็นดอกทองกวาวบานในรัตติกาล ก็สำคัญว่า ชิ้นเนื้อเข้าล้อมต้นอยู่ ครั้นเมื่อราตรีล่วงไปแล้ว พระ- อาทิตย์ขึ้น สุนัขจิ้งจอกตัวเป็นสัตว์ต่ำช้ากว่ามฤค เห็น ดอกทองกวาวบานแล้ว หมดหวัง ฉันใด ข้าแต่