พระไตรปิฎก

พระราช พระองค์ทรงล้อมพระเจ้าวิเทหราชก็จักทรง หมดหวังเสด็จไป เหมือนสุนัขจิ้งจอกทั้งหลายเห็น ดอกทองกวาว ฉันนั้น. [๖๖๔] เจ้าทั้งหลายจงตัดมือและเท้า หูและจมูก ของมโหสถผู้ปล่อยพระเจ้าวิเทหราชศัตรูของข้าซึ่งอยู่ ในเงื้อมมือแล้วไปเสีย เจ้าทั้งหลายจงเสียบมโหสถผู้ ปล่อยพระเจ้าวิเทหราชศัตรูของข้าซึ่งอยู่ในเงื้อมมือ แล้วไปเสีย ในหลาวย่างมันให้ร้อน ดุจย่างเนื้อฉะนั้น บุคคลแทงหนังโคที่แผ่นดิน หรือเที่ยวหนึ่งราชสีห์ หรือเสือโคร่งฉุดมาด้วยขอ ฉันใด ข้าจักให้เจ้าทั้งหลาย ทิ่มแทงมโหสถผู้ปล่อยพระเจ้าวิเทหราชศัตรูของข้าซึ่ง อยู่ในเงื้อมมือแล้วไปเสีย แล้วฆ่าเสียด้วยหอก ฉันนั้น. [๖๖๕] ถ้าพระองค์ตัดมือและเท้า หูและจมูก ของข้าพระองค์ พระเจ้าวิเทหราชจักให้ตัดพระหัตถ์ เป็นอาทิแห่งพระปัญจาลจันทราโอรสพระนางปัญจาล จันที่ราชธิดา และพระนางนันทาเทวีมเหสีของพระ- องค์ พระเจ้าวิเทหราชจักให้ตัดพระหัตถ์เป็นต้นของ พระราชโอรส พระราชธิดาและพระมเหสีของพระองค์ อย่างนั้นเหมือนกัน ถ้าพระองค์เสียบเนื้อข้าพระองค์ ในหลาวย่างให้ร้อน พระเจ้าวิเทหราชก็จักเสียบเนื้อ พระปัญจาลจันทราชโอรสพระนางปัญจาลจันทีราช- ธิดา และพระนางนันทาเทวีมเหสีของพระองค์ ย่างให้ ร้อน พระเจ้าวิเทหราชจักให้เสียบเนื้อพระราชโอรส