พระไตรปิฎก

[๗๒๓] เชิญเถิด ผมจะขอแยกไป ณ บัดนี้ วันนี้ผมจะไม่ขออยู่ร่วมกับคุณพ่อ จะไม่ขอเดินทาง ร่วมกับคุณพ่อผู้ทำกรรมหยาบอย่างนี้สักก้าวเดียว. [๗๒๔] โสมทัตผู้ได้ยินได้ฟังมามาก ครั้น กล่าวกะบิดา และประกาศกะเทวดาทั้งหลายอย่างนี้ แล้ว ก็หลีกไปจากที่นั้น. [๗๒๕] ท่านจงจับเอานาคใหญ่นั่น จงส่งแก้ว มณีนั้นมาให้เรา นาคใหญ่นั่นมีรัศมีดังสีแมลงค่อม ทอง ศีรษะแดง ตัวปรากฏดังกองปุยนุ่น นอนอยู่บน จอมปลวกนั่น ท่านจงจับเอาเถิดพราหมณ์. [๗๒๖] อาลัมพายน์เอาทิพยโอสถทาตัว และ ร่ายมนต์ทำการป้องกันตัวอย่างนี้ จึงสามารถจับพระ- ยานาคนั้นได้. [๗๒๗] เพราะได้ทอดพระเนตรเห็นข้าพระองค์ ผู้ให้สำเร็จสิ่งที่น่าใคร่ทั้งปวง มาเฝ้าแล้ว อินทรีย์ของ พระแม่เจ้าไม่ผ่องใส พระพักตร์พระแม่เจ้าก็เกรียมดำ เพราะทอดพระเนตรเห็นข้าพระองค์เช่นนี้ พระพักตร์ พระแม่เจ้าเกรียมดำ เหมือนดอกบัวอยู่ในมือลูกขยี้ ฉะนั้น. [๗๒๘] ใครว่าล่วงเกินพระแม่เจ้าหรือ หรือ พระแม่เจ้ามีเวทนาอะไร เพราะทอดพระเนตรเห็น ข้าพระองค์ผู้มาเฝ้า พระพักตร์ของพระแม่เจ้าเกรียม ดำเพราะเหตุไร.