พระไตรปิฎก

[๗๒๙] พ่อสุทัสสนะลูกเอ๋ย แม่ได้ฝันเห็นล่วงมา เดือนหนึ่งแล้วว่า (มี) ชายมาตัดแขนของแม่ดูเหมือน ข้างขวา พาเอาไปทั้งที่เปื้อนเลือด เมื่อแม่กำลังร้องไห้ อยู่ ตั้งแต่แม่ได้ฝันเห็นแล้ว เจ้าจงรู้เถิดว่า แม่ไม่ ได้ความสุขทุกวันคืน. [๗๓๐] แต่ก่อนนางกัญญาทั้งหลาย ผู้มีร่างกาย อันสวยสดงดงาม ปกคลุมด้วยตาข่ายทอง พากันบำ เรอภูริทัตใด บัดนี้ภูริทัตนั้นย่อมไม่ปรากฏ แต่ก่อน เสนาทั้งหลายผู้ถือดาบอันคมกล้า งามดังดอกกรรณิการ์ พากันห้อมล้อมภูริทัตใด บัดนี้ภูริทัตนั้นย่อมไม่ปรากฏ เอาละ เราจักไปยังนิเวศน์แห่งภูริทัตเดี๋ยวนี้ จักไป เยี่ยมน้องของเจ้า ผู้ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล. [๗๓๑] ภริยาทั้งหลายของภูริทัต เห็นพระ- มารดาของภูริทัตเสด็จมา ต่างพากันประคองแขน คร่ำครวญว่า ข้าแต่พระแม่เจ้า หม่อมฉันทั้งหลายไม่ ทราบเกล้า ล่วงมาเดือนหนึ่งแล้วว่า ภูริทัตผู้เรืองยศ โอรสของพระแม่เจ้าสิ้นชีพเสียแล้ว หรือว่ายังดำรง ชนม์อยู่. [๗๓๒] เราไม่เห็นภูริทัต จักตรอมตรมด้วย ทุกข์สิ้นกาลนาน ดังนางนกพลัดพรากจากลูกเห็นแต่ รังเปล่า เราไม่เห็นภูริทัต จักตรอมตรมด้วยทุกข์สิ้น กาลนาน ดังนางหงส์ขาวพลัดพรากจากลูกอ่อน เรา