Tipitaka>

พระไตรปิฏก

ฉบับมหาจุฬาราชวิทยาลัย เล่มที่ 28 หน้าที่ 315

<< | หน้าที่ 315 | >>
[๘๔๙] เพราะได้ทอดพระเนตรเห็นข้าพระองค์เช่นนี้

พระพักตร์ของพระแม่เจ้าก็เกรียมดำ

เหมือนดอกบัวที่ถูกขยี้อยู่ในมือ

{๗๒๘} [๘๕๐] ใครด่าทอท่านหรือ พระแม่เจ้ามีเวทนาอะไรหรือ

เพราะได้ทอดพระเนตรเห็นข้าพระองค์ผู้มาเฝ้า

พระพักตร์ของพระแม่เจ้าเกรียมดำเพราะเหตุไร

(พระนางสมุททชาตรัสบอกแก่สุทัศนะว่า)

{๗๒๙} [๘๕๑] ลูกรัก แม่ได้ฝันล่วงมาได้หนึ่งเดือนแล้วว่า

มีชายมาตัดแขนของแม่ดูเหมือนจะเป็นข้างขวา

ถือเอาไปทั้งที่ยังเปื้อนเลือด เมื่อแม่กำลังร้องไห้อยู่

[๘๕๒] ตั้งแต่แม่ได้ฝันเห็นแล้ว พ่อสุทัศนะ เจ้าจงรู้เถิดว่า

แม่ไม่ได้ความสุขทั้งกลางวันทั้งกลางคืน

(พระนางสมุททชาครั้นกล่าวอย่างนี้แล้ว ก็คร่ำครวญอยู่ว่า)

{๗๓๐} [๘๕๓] เมื่อก่อน พระภูริทัตผู้ที่นางนาคกัญญา

ผู้มีร่างกายสวยงาม คลุมด้วยข่ายทองคำพากันบำเรอ

ยังไม่ปรากฏตัว

[๘๕๔] เมื่อก่อน พระภูริทัตผู้ซึ่งเสนาทั้งหลายถือดาบอันคมกล้า

แวดล้อมดังดอกกรรณิการ์บานสะพรั่งยังไม่ปรากฏตัว

[๘๕๕] เอาละ บัดนี้ เราจักไปที่อยู่ของพระภูริทัต

จะไปเยี่ยมเยือนน้องชายของเจ้า

ผู้ดำรงอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล

(พระศาสดาเมื่อจะทรงประกาศข้อความนั้น จึงตรัสว่า)

{๗๓๑} [๘๕๖] ภรรยาทั้งหลายของนาคภูริทัต

ครั้นได้เห็นพระมารดาของนาคภูริทัตกำลังเสด็จมา

จึงพากันเข้าประคองแขนคร่ำครวญว่า


สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka