พระไตรปิฎก

[๗๔๔] เพราะนายอาลัมพายน์ ปรารถนาจะ ต่อสู้กับอาตมภาพด้วยนาค อาตมภาพจักให้ลูกเขียด กัดนายอาลัมพายน์ ดูก่อนมหาบพิตรผู้ผดุงรัฐ ขอเชิญ พระองค์ผู้มีหมู่ทหารดาบเป็นกองทัพ เสด็จไปทอด พระเนตรนาคในวันนี้. [๗๔๕] ข้าแต่ดาบส เราไม่ได้ดูหมิ่นท่านโดย ทางศิลปศาสตร์เลย ท่านมัวเมาด้วยศิลปศาสตร์มาก ไป ไม่ยำเกรงนาค. [๗๔๖] ดูก่อนพราหมณ์ แม้อาตมภาพก็ไม่ได้ดู หมิ่นท่านในทางศิลปศาสตร์ แต่ว่าท่านล่อลวงประ- ชาชนนักด้วยนาคอันไม่มีพิษ ถ้าชนพึงรู้ว่านาคของ ท่านไม่มีพิษ เหมือนอย่างอาตมารู้แล้ว ท่านก็จะไม่ ได้แกลบสักกำมือหนึ่งเลย จักได้ทรัพย์แต่ที่ไหนเล่า หมองู. [๗๔๗] ท่านผู้นุ่งหนังเสือพร้อมทั้งเล็บ เกล้า ชฎารุ่มร่าม เหมือนคนเซอะ เข้ามาในประชุม ดู หมิ่นนาคเช่นนี้ว่าไม่มีพิษ ท่านเข้ามาใกล้แล้วก็จะพึง รู้ว่านาคนั้นเต็มไปด้วยเดช เหมือนของนาคอันสูงสุด ข้าพเจ้าเข้าใจว่านาคตัวนี้จักทำท่านให้แหลกเป็น เหมือนเถ้าไปโดยฉับพลัน. [๗๔๘] พิษของงูเรือน งูปลา งูเขียว พึงมี แต่พิษของนาคมีศีรษะแดง ไม่มีเลยทีเดียว.