Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 321

เล่ม มมร. 64 หน้า 321 ข้อ 964 965 966
ไม่ควรเพ็ดทูลถ้อยคำหยาบคายกะพระราชาซึ่งประทับ อยู่ในราชบริษัท. [๙๖๔] ราชเสวกผู้ได้รับพระราชทานพระทวาร เป็นพิเศษ ก็ไม่ควรวางใจในพระราชาทั้งหลาย พึง เป็นผู้สำรวมดำรงตนไว้เพียงดังไฟ ราชเสวกนั้นพึง อยู่ในราชสำนักได้ พระเจ้าอยู่หัวจะทรงยกย่องพระ- ราชโอรสหรือพระราชวงศ์ ด้วยบ้าน นิคม แว่นแค้วน หรือชนบท ราชเสวกควรนิ่งดูก่อน ไม่ควรเพ็ดทูล คุณหรือโทษ. [๙๖๕] พระราชาจะทรงปูนบำเหน็จรางวัลให้ แก่กรมช้าง กรมม้า กรมรถ กรมเดินเท้า ตามความ ชอบในราชการของเขาราชเสวกไม่ควรทัดทานเขา ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกผู้เป็น นักปราชญ์ พึงโอนไปเหมือนคันธนูและพึงไหวไป ตามเหมือนไม้ไผ่ ไม่ควรทูลทัดทาน ราชเสวกนั้นพึง อยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกพึงเป็นผู้มีท้องน้อย เหมือนคันธนู พึงเป็นผู้ไม่มีลิ้นเหมือนปลา พึงเป็นผู้ รู้จักประมาณในโภชนะ มีปัญญาเครื่องรักษาตน แกล้วกล้า ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้. [๙๖๖] ราชเสวกไม่พึงสัมผัสหญิงนัก ซึ่งเป็น เหตุให้สิ้นเดช ผู้สิ้นเดชย่อมได้ประสบโรคไอมองคร่อ ความกระวนกระวายความอ่อนกำลัง ราชเสวกไม่ควร
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka