Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 320

เล่ม มมร. 64 หน้า 320 ข้อ 963
เป็นคนฉลาด ไม่พึงกระทำการทอดสนิทในพระสนม กำนัลใน ราชเสวกไม่ควรเป็นคนฟุ้งซ่าน ไม่คนอง กายวาจา มีปัญญาเครื่องรักษาตน สำรวมอินทรีย์ สมบูรณ์ด้วยการตั้งใจไว้ดี ราชเสวกนั้นพึงอยู่ใน ราชสำนักได้. [๙๖๓] ราชเสวกไม่ควรเล่นหัว เจรจาปราศรัย ในที่ลับกับพระสนมกำนัลใน ไม่ควรถือเอาทรัพย์จาก พระคลังหลวง ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกไม่พึงเห็นแก่การหลับนอนมากนัก ไม่พึงดื่ม สุราจนเมามาย ไม่พึงฆ่าเนื้อในสถานที่พระราชทาน อภัย ราชเสวกนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกไม่ พึงขึ้นร่วมพระตั่ง ราชบัลลังก์ พระราชอาสน์ เรือและ รถพระที่นั่ง ด้วยอาการทนงตนว่าเป็นคนโปรดปราน ราชเสวยนั้นพึงอยู่ในราชสำนักได้ ราชเสวกต้อง เป็นผู้มีปัญญาเครื่องพิจารณา ไม่ควรเฝ้าให้ไกลนัก ใกล้นัก ควรยืนเฝ้าพอให้ท้าวเธอทอดพระเนตรเห็น ถนัด ในสถานที่ที่พอจะได้ยินพระราชดำรัสเบื้อง พระพักตร์ของพระราชา ราชเสวกไม่ควรทำความ วางใจว่า พระราชาเป็นเพื่อนของเรา เพราะราชาเป็น คู่กันกับเรา พระราชาทั้งหลายย่อมทรงพระพิโรธได้ เร็วไวเหมือนนัยน์ตาอันผงกระทบ ราชเสวกไม่ควร ถือตัวว่าเป็นนักปราชญ์ราชบัณฑิต พระราชทรงบูชา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka