Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 64 หน้าที่ 340

เล่ม มมร. 64 หน้า 340 ข้อ 1017 1018 1019
โยชน์อย่างล้ำเลิศ ที่นักปราชญ์ประพฤติแล้วโดยแท้ ก็คุณวิเศษของบุคคลผู้มีปัญญาเช่นข้าพระองค์ย่อม ปรากฏในเมื่อมีภยันตรายเช่นนี้แหละ พระเจ้าข้า. ท้าวรุณตรัสว่า [๑๐๑๗] ขอท่านจงบอกแก่เรา ปุณณกยักษ์นี้ ได้ท่านมาเปล่า ๆ หรือ ขอจงบอกแก่เรา ปุณณกยักษ์ นี้ชนะในการเล่นสกาจึงได้ท่านมา ปุณณกยักษ์นี้ กล่าวว่าได้มาโดยธรรม ท่านถึงเงื้อมมือของปุณณก- ยักษ์นี้ได้อย่างไร. วิธุรบัณฑิตทูลว่า [๑๐๑๘] ปุณณกยักษ์นี้ เล่นสกาชนะพระราชา ของข้าพระองค์ ผู้เป็นอิสราธิบดีในอินทปัตตะนครนั้น พระราชาพระองค์นั้นอันปุณณกยักษีชนะแล้ว ได้ทรง พระราชทานข้าพระองค์แก่ปุณณกยักษ์นี้ ข้าพระองค์ เป็นผู้อันปุณณกยักษ์นี้ได้มาแล้วโดยธรรม มิใช่ได้มา โดยธรรมอันสาหัสพระเจ้าข้า. [๑๐๑๙] ในกาลนั้น พระยานาคผู้ประเสริฐ ทรง สดับคำสุภาษิตของวิธุรบัณฑิตผู้เป็นปราชญ์แล้วทรง ชื่นชมโสมนัส มีพระทัยเต็มตื้นด้วยปีติ ทรงจูงมือ วิธุรบัณฑิตผู้มีปัญญาไม่ทราม เสด็จเข้าไปในที่อยู่ของ พระชายา ตรัสว่า ดูก่อนพระน้องวิมลา เพราะเหตุ ใด พระน้องจึงดูผอมเหลืองไป เพราะเหตุใด พระ น้องจึงไม่เสวยกระยาหาร ก็คุณงามความดีของวิธุร- บัณฑิตผู้ที่พระน้องต้องประสงค์ดวงหทัย เป็นผู้บรร-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka