พระไตรปิฎก

เกลื่อนกล่นไปด้วยหมู่อำมาตย์ ปานประหนึ่งท้าววาสวะ แห่งไตรทศ. [๑๐๖๕] นายนักการนั้น ครั้นรีบไปในพระราช นิเวศน์นั้นแล้ว ได้กราบทูลพระเวสสันดรว่า ข้าแต่ พระองค์ผู้เป็นจอมทัพ ข้าพระบาทจะกราบทูลความ ทุกข์แด่พระองค์ ขออย่าได้ทรงกริ้วข้าพระบาทเลย นายนักการนั้น ถวายบังคมแล้วพลางคร่ำครวญกราบ ทูลพระราชาว่า ข้าแต่พระมหาราช พระองค์ทรงชุบ เลี้ยงข้าพระบาท ทรงนำมาซึ่งรสที่น่าใคร่ทุกอย่าง ข้าพระบาทจะกราบทูลความทุกข์แด่พระองค์ เมื่อ ข้าพระบาทกราบทูล ข่าวสารเรื่องทุกข์ร้อนนั้นแล้ว ขอพระยุคลบาทจงยังข้าพระบาทให้เบาใจ ขอเดชะ ชาวสีพี ชาวนิคม คนที่มีชื่อเสียง พระราชบุตร พ่อค้า ชาวนา พราหมณาจารย์พากันโกรธเคืองมา ประชุมกันอยู่แล้ว กองช้าง กองม้า กองรถ กอง เดินเท้า ทั้งชาวนิคมและชาวสีพีทั้งสิน มาประชุมกัน อยู่แล้วเมื่อสิ้นราตรีนี้ พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ชาวสีพี จะพรักพร้อมกันขับไล่พระองค์จากแว่นแคว้นพระ- เจ้าข้า. พระมหาสัตว์ตรัสว่า [๑๐๖๖] ดูก่อนนายนักการ เพราะเหตุไรชาว สีพีจึงโกรธเรา ขอท่านจงบอกความชั่วแก่เรา ผู้ไม่เห็น ความเดือดร้อนให้แจ้งชัด ด้วยเหตุไรเขาจึงขับไล่เรา.